orospuların onurlu birliği

niye ağlıyorum?.. hıçkıra hıçkıra?.. bilmiyorum... durmadan ağlıyorum... gökyüzü! çatım olur musun?... çimenler! halılarım, çalılar! duvarlarım olur musunuz?.. olursunuz... öylesiniz zaten... eminim sizden... "git sokakta yat da siktir gene kendini!" dedi babam... annem kabak bıçağıyla göğsüne delikler oyucaktı az daha... ı ıh.... ben sizin kiracınız olamam... beceremem... korkuyorum... becerilmekten... yani, şu türlü becerilmekten... ı ıh... yok...

niye ağlıyorum?.. bende bi bozukluk mu var?.. herkes nasıl bu kadar düzgün, tıkır tıkır, trink, çın çın, fık fık, tak tak?..

tek tesellim, bin dolarım var... on tane yüzlük... bi domalmaya bin dolar... n'apmalı?... nasıl etmeliyim?...

üç yıldızlı bi otel işimi görür... müşterim belli... günde iki bin dolardan altmış bin dolar kazanırım ayda... yakalanmazsam, hastalanmazsam, yaralanmazsam... öldürülmezsem... gözyaşlarımı yüzlüklere siliyorum... ama ağlamam kesilmiyo... hiçbi boka yaramıyolar... "in god we trust"... öyle mi?.. öyle mi?... o zaman, allah belanızı versin!.. allah!.. belanızı!.. versin!.. sizin allahınız bu!.. "insanlara konuşma yeteneği veren ey dilsiz allah!.. kendi başına bi bok yapamazsın ama insanlara her boku yaptırırsın"... tüh!..

anneeeee!... anne!.. ağlayan çocuk posterine benzerdim... ağlayan orospu posteri oldum şimdi... neymiş?.. asıl utanılacak şey neymiş?.. yoksul kadınların vücutlarını satmaları gene bir yerde, anlaşılırmış... ama varlıklı kadınların orospulukları utanç vericiymiş... allah onları cehenneminde yaksınmış... ailesi bunları en iyi okullarda okutsun, iki üç dil bilsinler, ecnebi ülkeleri gezsinler sonra kalkıp orospuluk yapsınlarmış... olacak iş miymiş?..

gözyaşı kaybından ölünür mü baba?.. baba... seni seviyorum... ama... ama benim kimi seveceğime sen karar veremezsin... kimse karar veremez... niye böyle yapıyosunuz?.. benim gibi tatlı bi çocuğu ağlatıyosunuz?.. hep ağlatıyosunuz ama... içim o kadar karışık ki... kalbim o kadar kırık ki... ölmek istiyorum...

yahut orospuluğa devam!.. bir ihtimal daha var! o da orospuluk mu dersin... madem ölmek istiyorum... kolayca ölebilirim madem... hemen şimdi burda... o zaman orospuluk yaparken öleyim... onurlu bi şekilde... dimdik... kendi emeğimle... kimsenin terini, çabasını, kanını, zahmetini çalmadan... kimsenin sırtına binmeden... yalnızca bana ait olan malı, etimi satarak öleyim... aaaa! bakarsın ölmem çok kazanırım... işte o zaman yemin ediyorum ki ilk işim bir kerhane kurmak olacak... n'oldu?.. güldüm mü ben?.. inanmıyorum... en azından ağlamıyorum artık...

ne düşünüyordum?.. ha!.. evet... hiçbir orospunun götünün emeğinin çalınmadığı bi kerhane... niye olmasın?.. bi tür kooperatif... bi tür kolhoz... bi tür komün... orospuların ortaklaşa çalıştırdıkları bi cima fabrikası... daha namuslu bi girişim değil mi maden ocaklarında, tersanelerde işçileri öldürerek, sakatlayarak, hasta ederek kazanmaktan... orospuluk daha namuslu, daha onurlu değil mi sebzeye meyveye, çocuk mamasına kanserojen madde katıp yok pahasına satmaktan... bi adem de çıkıp söylesin hangisi daha onurlu, daha namuslu?.. tuhaf... ağlamıyorum artık...

gidip biraz alışveriş yapayım... malı güzelleştireyim... fiyatımı arttırayım... hah hah ha!... gülüyorum lan... yaşasın orospuluk!.. yaşasın! orospuların onurlu birliği...

resim: avignon'lu kadınlar/pablo picasso